lodzkie.parki.org/parki.php?park=lowiczmickiewicza

Jak roboty wyszukiwarek widzą Twoją stronę?

Park Mickiewicza w Łowiczu
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
Park Mickiewicza w Łowiczupowiat łowickiPark Mickiewicza znajduje się pomiędzy trzema ulicami: Mickiewicza, Żabią i Bonifraterską. Jego południową granice wyznacza ulica Mickiewicza, północną ogrodzenia zabudowy jednorodzinnej, zachodnią ulica Żabia, a wschodnią ulica BonifraterskaHistoriaPark został uroczyście otwarty 7 czerwca 1936 roku na tak zwanym Placu Bratkowickim, naprzeciw Szkoły Powszechnej nr 2 im. J. Mościckiego. Nosił wtedy nazwę „Międzyszkolnego Ogrodu Przyrodniczego”, a otwarcie jego było częścią odbywających się wtedy 800-lecia Łowicza.
Inicjatorem jego powstania i głównym organizatorem był wielki entuzjasta i miłośnik przyrody, profesor Seminarium Nauczycielskiego w Łowiczu Władysław Stanio. W 1932 roku przedstawił on Radzie Miasta projekt ogrodu. Realizacją miała się zająć specjalnie powołana Sekcja Założenia Ogrodu Botanicznego. W zamyśle miał to być ogród z uprawami zagonkowymi uczniów, poletkami doświadczalnymi, z zegarem słonecznym i kwiatowym pośrodku, arboretum i alpinarium oraz innymi działami roślin, drzew i krzewów. Miało to służyć pokazom i doświadczeniom młodzieży wszystkich szkół powszechnych i Średnich Miasta.
Ostateczny plan ogrodu na Bratkowicach opracował Wrocław Zaykowski, prawdopodobnie ogrodnik miejski, działacz Towarzystwa Ogrodniczego w Warszawie.
Według tego planu ogród miał być podzielony na kilka działów botanicznych – arboretum zlokalizowane na obrzeżu, dział rośli ozdobnych, który miał zajmować centralny i wschodni fragment ogrodu, alpinarium położone w środkowo – zachodniej części parku, zamykającej od strony zachodniej oś założenia wschód – zachód.
Prace pod przyszły ogród rozpoczęły się wiosną 1932 roku i niemal w całości wykonane zostały społecznie przez uczniów szkół łowickich pod kierunkiem Władysława Stanio. Zamiar utworzenia ogrodu botanicznego urzeczywistnił się jednak tylko w formie rozplanowania wnętrza. Drzewa i krzewy posadzono w skromnym wyborze. Pochodziły one z własnej szkółki doświadczalnej Władysława Stanio, a część przysłali bezpłatnie hodowcy z Płocka, Krakowa i Podzamcza. Dział roślin zielonych pominięto.
Obecnie park posiada układ symetryczny oparty na dwóch osiach:
oś północ-południe, która stanowi przedłużenie wejścia do budynku szkolnego, park od strony ulicy Mickiewicza leży na wprost Szkoły Podstawowej nr 2 im. A. Mickiewicza;
os wschód-zachód, która jest prostopadła do wyżej wymienionej i dzieli skwer na dwie równe części.
Na obwodzie założenia parkowego istnieje zatarty ciąg spacerowy w kształcie koła (aleja okrężna) połączony prostopadłymi i równoległymi alejkami.
Przez park w kierunku wschód-zachód biegnie ciąg pieszy łączący ulicę Bonifraterską z ulicą Żabią. Ta aleja - skrót łączący osiedla mieszkaniowe - wyłożona jest płytami chodnikowymi. Pozostałe alejki mają nawierzchnię żwirową.
Najbardziej chaotyczną częścią parku pod względem komunikacji jest fragment południow-wschodni, ponieważ jest tam wydeptanych wiele ścieżek.
Cały teren parku jest równinny z lekkim pochyleniem w kierunku zachodnim. Drzewa w parku rosną w dużym zagęszczeniu, co powoduje prawie całkowite zacienienie terenu, tworząc tym samym słabe warunki dla wzrostu młodych nasadzeń. Kompozycja przestrzenna nasadzeń jest całkowicie przypadkowa. PrzyrodaSystematyczny wykaz gatunków występujących w parku
Salicaceae – wierzbowate:
1. Populus nigra L. – topola czarna
2. Salix alba L. – wierzba biała
Juglandaceae – orzechowate:
3. Juglans regia L. – orzech włoski
Betulaceae – brzozowate:
4. Betula pendula Roth. – brzoza brodawkowata
5. Betula pubescens Ehrh. – brzoza omszona
6. Carpinus betulus L. – grab pospolity
Fagaceae – bukowate:
7. Quercus robur L. – dąb szypułkowy
8. Quercus rubra L. – dąb czerwony
Ulmaceae – wiązowate:
9. Ulmus laevis Pall. – wiąz szypułkowy
10. Ulmus minor Mill – wiąz polny
Moraceae – morwowate:
11.Morus alba L.-morwa biała
Rosaceae – różowate:
12. Sorbus aucuparia L. em Hedl– jarząb pospolity
Fabaceae – motylkowe:
13. Gleditsia triacanthos L. – glediczja trójcieniowa
14. Robinia pseudoacacia L. – robinia akacjowa
15. Robinia pseudoacacia L. „Rozynskiana” – robinia akacjowa odm. Rożyńskiego
Aceraceae – klonowate:
16. Acer platanoides L.’’Schwedleri” – klon pospolity odm. Schwedlera
17. Acer pseudoplatanus L. – klon jawor
18. Acer platanoides L. – klon pospolity
19. Acer saccharinum L. – klon srebrzysty
20. Acer negundo L. – klon jesionolistny
Hippocastanaceae – kasztanowcowate:
21. Aesculus hippocastanum L. – kasztanowiec biały
Tiliaceae –lipowate:
22. Tilia platyphyllos Scop. – lipa szerokolistna
23. Tilia cordata Mill. – lipa drobnolistna
24. Tilia x euchlora K. Koch – lipa krymska
Oleaceae – oliwkowate:
25. Fraxinus excelsior L. – jesion wyniosły
26. Fraxinus pennsylvanica Marsh. – jesion pensylwański
Pinaceae – sosnowate:
27. Larix decidua Mill. – modrzew europejski
Analiza denroflory parku
Stwierdzono, że do najliczniej występujących w parku drzew należą: Acer platanoides, A. pseudoplatanus, A. saccharinum, Betula verrucosa, Fraxinus exelesior, Tilia cordata, T. platyphyllos, Quercus rebur. Część Północna parku obfituje w samosiewy wiązu polnego Ulmus carpinifolia.
Z pewnością bardzo oryginalnym drzewem, o egzotycznym wyglądzie jest grdiczja trójcierniowa Gleditsia triacanthos. Ma ona prosty, wysoki pień i luźną, ażurową, stosunkowo szeroką koronę oraz drobne listki przypominające akację.
W parku prawie nie ma przedstawicieli nagonasiennych, występuje tylko jeden okaz modrzewia europejskiego Laris decidna.
Zniszczone i usychające topole czarne Populus nigra są przeznaczone do wycięcia. Są to drzewa krótkowieczne, a wiek ich określa się około 60 lat.
Park jest bardzo ubogi w krzewy. Tylko w jego centralnej części znajduje się skupina krzewów:
bzu czarnego Sambucus nigra,
klonu jesionolistnego w formie krzewiastej Acer negundo (są to prawdopodobnie siewki),
ligustru pospolitego Ligustrum vulgare.
samodzielnie rośnie leszczyna pospolita Corylus ave liana,
głóg jednoszyjkowy Crataegus monogyna w formie żywopłotu odgradza park od strony ulicy Żabiej i częściowo Mickiewicza.
Park jest obecnie objęty ochroną konserwatorską. Z dokumentów Urzędu Miejskiego w Łowiczu wynika, że na przełomie roku 1988/89 podjęto decyzję o zagospodarowaniu Parku Mickiewicza. Koncepcja zagospodarowania nawiązywała do planu Wacława Zajkowskiego z 1993 roku. Projekt przewidywał nasadzenia bardzo ciekawych gatunków, większość miała uzupełnić skromną liczbę przedstawicieli nagozalążkowych i krzewów. Z projektu tego zrealizowano tylko ułożenie płyt chodnikowych w ciągu między ulicą Bonifraterską a Żabią. Ponowne próby zagospodarowania parku podjął w 1994 roku ogrodnik miejski Stanisław Olęcki, który również chciał nawiązać do planów przedwojennych.
EDYTUJ
- teraz możesz uzupełnić opis tego parku przy pomocy
WIKI na naszej nowej stronie Parki 2.0
opis parku
|
sciezka
|
galeria
|
autorzy
 

STRONA GŁÓWNA
 
O PROJEKCIE
 
ORGANIZATOR
 
UCZESTNICY
 
DLA NAUCZYCIELA
 
PARKI ŁODZI
 
PARKI POLSKI
 
KONTAKT

Ośrodek Działań Ekologicznych "Źródła"
Łódź 90-602
ul. Zielona 27
tel./fax 042 632 03 11
www.zrodla.org
www.zieloneszkoly.pl
 

DZIĘKUJEMY
Projekt finansowany jest ze środków Ministerstwa Polityki Społecznej w ramach Rządowego Programu "Fundusz Inicjatyw Obywatelskich".
 
wpisz swój e-mail aby otrzymywać informacje o naszych działaniach